प्रामुख्याने कोयना धरणामुळे विस्थापित झालेल्या लोकांच्या मुलांसाठी तानाजीराव बाबर आणि त्यांचे सहकारी यांनी सुरु केलेल्या शिक्षणसंस्थेला प्रयोगशाळेची असलेली निकड लक्षात घेऊन फाऊंडेशनतर्फे जेव्हा प्रथम आर्थिक मदत द्यायची ठरले त्यावेळी त्या प्रयोगशाळेला कणाद प्रयोगशाळा असे नाव द्यावे असे सुनीताबाईंनी सुचविले. हेतू हा की या नावाबद्दल विद्यार्थ्यांना कुतूहल निर्माण झाल्यास त्या थोर ॠषीबद्दल त्यांना माहिती देता येईल. शेतात पडलेले धान्याचे कण केवळ उदरनिर्वाहापुरते गोळा करायचे आणि बाकीचा वेळ ग्रंथ रचना करायची अशी या ॠषींची दिनचर्या असे. जगात परमाणूची कल्पना कणाद ॠषींनी प्रथम मांडली, हे मुलांना कळावे. यानंतर फाऊंडेशनतर्फे आर्थिक मदत दिल्या गेलेल्या आणखीही प्रयोगशाळा कणाद प्रयोगशाळा या नावाने उभ्या राहिल्या.

वेश्यांच्या मुलामुलींसाठीच्या वसतिगृहाकरीता दिलेल्या रुपये एक लाखाच्या देणगीतून उभा राहिलेला निवारा. 'निहार' पुणे.